یکی از رایج‌ترین سؤال‌هایی که قبل از ازدواج یا شروع یک رابطه شنیده می‌شود این است:
«از کجا بفهمم انتخابم درسته؟»
پشت این سؤال، معمولا یک آرزوی پنهان وجود دارد:
کاش راهی بود که قبل از انتخاب، مطمئن می‌شدم هیچ آسیبی نمی‌بینم.
اما آیا چنین اطمینانی واقعا وجود دارد؟
مغز از ابهام خوشش نمی‌آید. ذهن انسان برای بقا ساخته شده است.وقتی آینده نامشخص است، مغز سعی می‌کند هر طور شده احساس امنیت ایجاد کند. برای همین مدام دنبال نشانه می‌گردد: • اگر این را بگوید… • اگر این کار را بکند… • اگر خانواده‌اش این‌طور باشند… • اگر فلان تست شخصیت را بدهد…
شاید بتوانم مطمئن شوم.اما واقعیت این است که رابطه انسانی، هیچ‌وقت کاملا قابل پیش‌بینی نیست.
تفاوت مهمی وجود دارد بین: انتخاب کردن وتضمین گرفتن.
انتخاب یعنی با اطلاعات امروز، مسئولیت تصمیمم را می‌پذیرم. اما تضمین یعنی می‌خواهم آینده را کنترل کنم؛ چیزی که از اختیار هرکدام از ما خارج است.
گاهی تلاش برای مطمئن شدن، خودش باعث می‌شود انتخاب را سال‌ها به تعویق بیندازیم.مدام بررسی می‌کنیم. مدام سؤال می‌پرسیم.مدام منتظر یک نشانه قطعی می‌مانیم.در حالی که هیچ رابطه‌ای با تضمین شروع نمی‌شود. شاید سؤال اصلی این نباشد که: «آیا این انتخاب صددرصد درست است؟» شاید سؤال مهم‌تر این باشد: «اگر روزی با ابهام یا سختی روبه‌رو شدم، آیا می‌توانم کنار خودم بمانم و از خودم مراقبت کنم؟» گاهی امنیت واقعی، این نیست که مطمئن شویم از دیگران... بلکه از اعتماد آرام‌آرام به خودمان شروع می‌شود.
If this piece stayed with you, maybe it's time to take one more step.
Start a consultation
